Velen van ons doneren braaf aan Avaniem, maar waar rolt dat geld eigenlijk naartoe? Betaalt het zich terug in kennis, lol en tikoen olam, of staat het machsan vol met beschimmelde jam? We vroegen het aan Asher Baruch, die net is afgezwaaid als Gizbar van het mazkiroet. Hij vertelde over de grootste uitgaven, slimme bezuinigingen, wat hij met een onbeperkt budget zou doen en waarom geld uitgeven aan verkleedkleren belangrijker is dan je misschien denkt.
Waar gaat elk jaar een flinke hap geld naartoe?
Naar kamphuizen én naar de Israëlreis. Kamphuizen zijn – net als gewone huizen – de afgelopen jaren flink duurder geworden en je kunt weekenden vaak niet van tevoren vastleggen. Het kost bovendien veel tijd om een nieuw kamphuis te vinden, contact te leggen en te checken of alles past bij wat Habo nodig heeft: genoeg slaapzalen, eetzalen en programmaruimtes. Soms denk je bijna: moeten we niet gewoon een eigen kamphuis hebben?
En dan is er de allergrootste kostenpost: de Israëlreis. Maar het is dan ook een van de meest intense en vormende periodes voor een Haboniemer.
Wat maakt die reis zo bijzonder?
Je voelt ineens dat Haboniem niet alleen een clubje mensen in Nederland is, maar onderdeel van een veel grotere beweging met een hele geschiedenis. Je ontmoet Haboniemers uit andere landen, krijgt meerdere perspectieven mee over de samenleving en het conflict en bouwt een diepere band op met de Joodse geschiedenis en Israël. Voor veel mensen voelt dat echt als thuiskomen.
Waar hebben jullie de afgelopen jaren op bespaard?
We hebben flink op de kleintjes gelet. We kijken bijvoorbeeld kritisch naar abonnementen, en in de keuken houden we goed bij wat er over is na een activiteit: eerst de voorraad opmaken, dan pas weer inkopen. Dus rotte jam ga je niet tegenkomen, nee. En vooral pindakaas blijft lang goed.
Wat is een relatief kleine kostenpost die veel moois brengt?
Materialen! Papier, stiften, verf, toners, verkleedkleren, bingospullen: dit soort dingen maken een programma. Met iemand in een rechterspakje of een overall wordt een peoela ineens veel echter.
Waar zou je juist méér geld aan willen uitgeven?
Ik zou graag meer investeren in vorming. Bijvoorbeeld een extra seminar voor JK6. Dat is een jaar waarin je je als groep vormt en waarin je nadenkt over wat voor madrich of madricha je wilt zijn. Zo’n weekend met serieus programma kan enorm veel betekenen.
Wat verdwijnt als eerste als alle giften en subsidies opdrogen?
Dat vind ik heel moeilijk kiezen, maar het meeste effect heeft dan toch de Israëlreis, omdat dat veruit onze grootste kostenpost is, én omdat kampen en weekenden de basis vormen. Daar komen de meeste chanichiem mee in aanraking. Tegelijkertijd zijn we ons er heel bewust van dat subsidies veranderen. Een groot deel van de huidige steun verdwijnt de komende jaren, dus we kijken nu al naar alumni, nieuwe subsidiegevers en steun buiten de Nederlands-Joodse gemeenschap.
Wat als je écht onbeperkt budget had?
Dan zou ik iedereen een maand naar Israël sturen. En meer weekenden organiseren voor elke JK apart, omdat je dan leert wat Habo voor jou kan betekenen en wat jij voor Habo kunt betekenen.
Wil je nog iets zeggen tegen onze donateurs?
Jullie bijdrage wordt echt gevoeld! Juist in alles wat samen Habo maakt: een goed kamphuis, een extra programma, materialen, snacks, vorming en soms een reis die iemands band met de beweging voor altijd verandert. Dus enorm veel dank aan alle donateurs, want zonder jullie steun en vertrouwen zouden veel dingen simpelweg niet kunnen. En daar wil je toch niet aan denken?